• English

Seminaria naukowe

AKTUALNE

 

ARCHIWALNE

Podczas seminarium studenci zaprezentują projekty w których uczestniczyli oraz swoje indywidualne osiągnięcia.

Proces projektowania nowoczesnych łopat wirnika śmigłowca wymaga uwzględnienia złożonych zjawisk aeroelastycznych. Zaawansowane sprzężone modele obliczeniowe mechaniki płynów i dynamiki ruchu łopat pozwalają na przeprowadzenie tego typu analizy z bardzo dużą dokładnością. Koszt obliczeniowy takich symulacji jest jednak zwykle bardzo wysoki i z tego powodu modele te nie mogą być z powodzeniem stosowane w procesie projektowania interaktywnego lub optymalizacji. Złożone modele interakcji przepływowo-strukturalnych (Fluid Structure Interaction) są doskonałymi narzędziami do celów weryfikacji, natomiast proces projektowania wymaga prostszych modeli o niższym koszcie obliczeniowym, ale nadal stosunkowo dużej dokładności i możliwościach.

Głównym celem przeprowadzonych badań było opracowanie nowej, efektywnej metody wyznaczania obciążeń wirnika śmigłowca, odkształceń łopat i osiągów. Wykorzystuje ona znany komercyjny solver równań Naviera-Stokesa – ANSYS Fluent oraz zmodyfikowany model wirtualnej łopaty (Virtual Blade Model, oparty na teorii elementu łopaty) do obliczeń aerodynamiki wirnika. To połączenie zapewnia bardzo duże możliwości w stosunku do czasu symulacji. Dedykowany solver odkształceń łopat, stworzony w oparciu o zastępczy model belkowy i metodę różnic skończonych został zintegrowany ze środowiskiem ANSYS Fluent za pomocą Funkcji Użytkownika(User DefinedFunctions).

Opracowany moduł obliczeniowy zweryfikowanona podstawie badań modelowego wirnika śmigłowca IS-2, wirnika śmigłowca UH-60A oraz teoretycznego wirnika Ormistona, dla warunków zawisu oraz lotu poziomego. Dodatkowo, w celu pełniejszej weryfikacji wspomnianego uproszczonego modelu, opracowano moduł obliczeniowy oparty na dokładnym odwzorowaniu pola przepływu wokół łopat.

Porównania wykazały dobrą zgodność otrzymanych wyników z danymi eksperymentalnymi i wskazały dalsze możliwe kierunki rozwoju uproszczonego modelu.Zaproponowana koncepcja modelowania nośnego wirnika śmigłowca łączy w sobie większość zalet związanych z wykorzystaniem trójwymiarowego solvera równań Naviera-Stokesa, krótki czasobliczeniowy oraz dobrą dokładność. Możliwe powinno być zatem jej wykorzystanie w trakcie procesu projektowania i optymalizacji nośnego wirnika śmigłowca.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

W celu zabudowy broni maszynowej na pokładzie śmigłowca lub pojazdu wymagane jest zaprojektowanie dostatecznie sztywnej i wytrzymałej kolumny stanowiska WLKM (wielolufowy lotniczy karabin maszynowy). Kolumna zabudowana na pokładzie śmigłowca lub pojazdu ma na celu zapewnienie utrzymania założonego uchybu na tarczy celowniczej.

W pracy przedstawiono numeryczną analizę dynamiczną projektowanej kolumny stanowiska strzeleckiego z uwzględnieniem awarii w postaci luzów jakie mogły wystąpić w łożyskowaniu podczas eksploatacji.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

Idea Systemu Transportu Małymi Samolotami (STMS) zakłada wykorzystanie samolotów do 19 miejsc do przewozu pasażerów. W odróżnieniu od tradycyjnych linii lotniczych, które operują według rozkładów obejmujących wiele miesięcy, mała liczba miejsc pasażerskich wymusza częstsze dostosowanie połączeń do zmieniającego się zapotrzebowania. Wynika stąd potrzeba opracowania metodyki efektywnego zarządzania flotą samolotów, dostosowanej do potrzeb STMS.

Celem pracy jest opracowanie metodyki optymalnego zarządzania flotą samolotów w ramach STMS. Zakres pracy obejmuje opracowanie modelu matematycznego, algorytmu optymalizującego oraz jego weryfikacja w drodze symulacji. Danymi wejściowymi do zagadnienia są zapotrzebowanie na wykonanie usług transportowych w określonym przedziale czasu, zbiory punktów początkowych oraz docelowych. Wynikiem obliczeń jest marszrutyzacja pojazdów, oraz szeregowanie zadań w czasie. Metodyka rozwiązania może znaleźć zastosowanie w podobnych zagadnieniach, z innymi pojazdami lub wykonującymi inne zadania.

Innowacją w pracy są: model matematyczny, alternatywny do stosowanych obecnie sieci czasoprzestrzennych oraz heurystyki optymalizacyjne.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Seminarium poprowadzi prof. Zdzisław Gosiewski.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Seminarium poprowadzi prof. Zdzisław Gosiewski.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

Seminarium Zakładu Awioniki Centrum Technologii Kosmicznych.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

Seminarium poprowadzi prof. Zdzisław Gosiewski.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

Teza: Modele numeryczne pozwalają na wiarygodne modelowanie działania generatorów wirów w przepływach zmniejszając zasadniczo nakłady obliczeniowe i czas symulacji.

Streszczenie:

Prezentacja będzie skoncentrowana na omówieniu działania nowego modelu numerycznego prętowych generatorów wirów wzdłużnych. Głównym celem przeprowadzonych badań było sformułowanie modelu numerycznego symulującego działanie rzeczywistych prętowych generatorów wirów. W toku pracy stworzono oraz skalibrowano model numeryczny generatora wirów. Umożliwia to w szczególności redukcję kosztu obliczeniowego symulacji. Odbywa się to przede wszystkim poprzez zmniejszenie rozmiarów siatek obliczeniowych z pominięciem konieczności zagęszczania siatek wokół rzeczywistych generatorów wirów. Wynika to z potrzeby zamodelowania warstwy przyściennej oraz małogabarytowych ścianek generatora, a także uchwycenia nieregularności kształtów generatorów wirów.

Badania numeryczne prowadzono z wykorzystaniem narzędzi Obliczeniowej Mechaniki Płynów (CFD – Computational Fluid Dynamics). Do tego celu wykorzystano kod komercyjny ANSYS Fluent rozwiązujący trójwymiarowy, stacjonarny układ równań Naviera-Stokesa opisujący ruch płynu. W oprogramowaniu obliczeniowym skompilowano własny kod w Funkcji Zdefiniowanej przez  Użytkownika (ang. UDF – User Defined Functions) w celu bezpośredniego zamodelowania generatorów wirów. Użyto kody numeryczne definiujące człony źródłowe w równaniach pędu i energii. Następnie wykonano obliczenia numeryczne oraz przeprowadzono walidację stworzonych modeli numerycznych generatorów wirów. Wyniki obliczeń numerycznych porównano z wynikami badań eksperymentalnych prowadzonych w tunelach Instytutu Maszyn Przepływowych Polskiej Akademii Nauk w Gdańsku

Uzyskane wyniki pozwolą w przyszłości na wykonywanie obliczeń w sposób znacznie uproszczony oraz w czasie krótszym w porównaniu do wykonywania obliczeń z odwzorowaniem rzeczywistego kształtu generatorów wirów. Uzyskane rezultaty potencjalnie mogą umożliwić w przyszłości optymalizację generatorów wirów, w szczególności poprzez zdefiniowanie optymalnej geometrii oraz położeń generatorów wirów na skrzydłach. Może to pozwolić na redukcję oporu aerodynamicznego oraz wzrost siły nośnej. Ma to niebagatelne znaczenie dla zużycia paliwa, co odpowiada aktualnym trendom zmierzającym ku zmniejszeniu emisji zanieczyszczeń.

Seminarium Zakładu Aerodynamiki Centrum Nowych Technologii.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Seminarium poprowadzi prof. Zdzisław Gosiewski.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Seminarium poprowadzi prof. Zdzisław Gosiewski.

Seminarium Zakładu Awioniki Centrum Technologii Kosmicznych.

Podczas seminarium zostaną przedstawione najnowsze kierunki badań i rozwoju w dziedzinie aeronautyki w ujęciu gospodarczym, środowiskowym oraz społecznym, zaprezentowane zostaną najnowsze badania w lotnictwie w odniesieniu do STRIA, a także aktualne strategie R&D.

Seminarium poprowadzi prof. dr hab. inż. Adam Wiśniewski.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

Seminarium Zakładu Aerodynamiki Centrum Nowych Technologii.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

Seminarium Zakładu Awioniki Centrum Technologii Kosmicznych.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Seminarium poprowadzi prof. Zdzisław Gosiewski.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Seminarium poprowadzi prof. Zdzisław Gosiewski.

Prezentacja ma na celu przedstawienie kilku wybranych prac z zakresu optymalizacji aerodynamicznych i strukturalnych samolotu, wygłoszonych na konferencji SciTech 2017. Zostaną zaprezentowane główne założenia uzyskane przez autorów wyniki. Prezentacja opierać się będzie na następujących publikacjach:

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

Seminarium poprowadzi prof. Maciej Bossak.

Seminarium Zakładu Awioniki Centrum Technologii Kosmicznych.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa. Seminarium poprowadzi prof. Zdzisław Gosiewski.

Seminarium poprowadzi prof. Zdzisław Gosiewski.

W seminarium wziął także udział Profesor Janusz Piechna z Politechniki Warszawskiej.

W seminarium weźmie także udział Profesor Janusz Piechna z Politechniki Warszawskiej.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Seminarium Zakładu Awioniki Centrum Technologii Kosmicznych

Seminarium dla młodych pracowników naukowych Instytutu Lotnictwa

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Wstęga zwiększonej emisji energetycznych atomów neutralnych odkryta przez satelitę IBEX może być naturalnie wyjaśniona efektem wymiany ładunku wtórnych jonów wychwyconych z Wiatru Słonecznego i krążących wokół linii sił pola magnetycznego w zewnętrznym płaszczu Układu Słonecznego oraz przestrzeni międzygwiazdowej. Scenariusz taki wymaga, aby rozkłady jonów wtórnych pozostały stabilne względem rozpraszania na falach, które same generują, znacznie dłużej niż czas potrzebny na wymianę ładunku. W moim referacie przedstawię wyniki naszych badań stabilności rozkładów pierścieniowych oraz bardziej realistycznych rozkładów wyznaczonych z modelowania wodoru atomowego w heliosferze. Badania te zostały przeprowadzone przy użyciu narzędzi teoretycznych oraz numerycznych – kinetycznych jednowymiarowych symulacji hybrydowych oraz dwuwymiarowych symulacji Particle-In-Cell. Wyniki zostaną omówione w kontekście obserwacji satelity IBEX oraz niedawnych pomiarów fluktuacji pola magnetycznego w zewnętrznym płaszczu Układu Słonecznego dokonanych przez sondę Voyager 1.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa

Seminarium Zakładu Awioniki Centrum Technologii Kosmicznych

Seminarium poprowadzi prof. Zdzisław Gosiewski.

Przyjęto założenie, że możliwy jest dobór minimalnych informacji o zdarzeniach eksploatacyjnych, umożliwiający funkcjonowanie algorytmu doboru pojazdu lub grupy pojazdów do realizacji zadań z uwzględnieniem przeznaczenia mobilnych środków. Parametry te to: złożoność oraz komplikacja ich budowy, stopień nowoczesności, historia eksploatacji oraz unormowania branżowe. Uzyskane wyniki badań modeli analitycznych oraz przeprowadzone symulacje komputerowe dowodzą słuszności przyjętej tezy opracowywanej rozprawy doktorskiej. Na zakończenie rozprawy przedstawiono skondensowane wnioski, poparte zgromadzoną obszerną bazą danych eksploatacyjnych różnego rodzaju naziemnego sprzętu transportowego, używanego nieregularnie, z długim wyczekiwaniem w  Siłach Zbrojnych Rzeczpospolitej Polski. Pojawienie się technologii informatycznych, pozwoliło przenieść  papierowy system ewidencjowania zdarzeń eksploatacyjnych do zintegrowanego  systemu informatycznego. Umożliwia to śledzenie historii użytkowania parków pojazdów transportowych z uwzględnieniem pojedynczych egzemplarzy sprzętu. Wyznaczone wskaźniki niezawodności dla poszczególnych grup pojazdów można zaimplementować do Zintegrowanego Wieloszczeblowego Systemu Informatycznego.

Prezentacje, wygłoszone przez kierowników zleceń będą dotyczyły postępu realizacji i wyników dwóch prac statutowych prowadzonych w Zakładzie Teledetekcji.

Seminarium Zakładu Awioniki Centrum Technologii Kosmicznych

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa

Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w warsztacie projektu HESOFF, który jest organizowany przez Zakład Teledetekcji Instytutu Lotnictwa. Warsztat skupia się na metodyce analizy zdjęć użytej w projekcie (stosowanej do zdjęć satelitarnych, lotniczych / UAV oraz danych pozyskanych w laboratorium).

Główne tematy:

1. Projekt HESOFF – metody teledetekcyjne (Instytut Lotnictwa)
2. Akwizycja zdjęć lotniczych oraz metody ich przetwarzania
3. Teledetekcja w monitoringu stanu biomasy
4. Laboratoryjne analizy spektralne w projekcie HESOFF

Prosimy o rejestrację na stronie http://hesoff.evenea.pl.

Seminarium Zakładu Awioniki Centrum Technologii Kosmicznych

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

Przyjmuje się założenie, że podczas procesu wtrysku paliwa i jego spalania w komorze spalania silnika o zapłonie samoczynnym, istotny wpływ na proces tworzenia tlenków azotu ma geometria tej komory. Ważnym czynnikiem wpływającym na proces powstawania tlenków azotu jest czas przebywania kropel paliwa w obszarze spalania, który w bezpośredni sposób powiązany jest wymiarami komory spalania. W pracy przedstawione zostaną wyniki badań silnika o zapłonie samoczynnym z 5 różnymi komorami spalania.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Główne tezy wystąpienia:

  1. Wprowadzenie – koncepcja układu na tle innych rozwiązań
  2. Aerodynamika układu
  3. Rozwiązania konstrukcyjne
  4. Mechanika lotu
  5. Wersje rozwojowe układu
  6. Zalety i wady rozwiązań
  7. Ocena końcowa
  8. Materiały pomocnicze.

Głównym celem naukowym pracy jest opracowanie skutecznej metody zarządzania i dystrybucji energii w hybrydowych systemach zasilania statków powietrznych, polegającej na minimalizacji zużycia energii niezbędnej do realizacji określonego profilu misji z jednoczesnym zmniejszeniem emisji spalin i poziomu hałasu. Takie rozwiązanie, poprzez opracowanie koncepcji nowych algorytmów sterowania dla systemów zasilania zorientowanych na funkcje energooszczędne, spowoduje poprawę sprawności systemu oraz zwiększenie zasięgu lotu bez pogorszenia osiągów statku powietrznego. Na seminarium zaprezentowana zostanie koncepcja rozprawy doktorskiej, stan wiedzy, znaczenie oraz ograniczenia związane z zarządzaniem energią w hybrydowych systemach zasilania.

Na podstawie tego seminarium prelegentka chciałaby niedługo otworzyć swój przewód doktorski w Instytucie Lotnictwa.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Jednym z czynników utrzymania konkurencyjności Unii Europejskiej na rynku globalnym jest innowacyjność. W celu wzmocnienia innowacyjności stworzony został program „Unia innowacji”, który jest częścią strategii „Europa 2020”. Celem tego programu jest poprawa warunków ramowych badań naukowych i rozwoju w sektorze prywatnym.
Komisja Europejska w wielu dokumentach zwraca uwagę na fakt, że normy mogą promować zrównoważony rozwój, zwiększyć europejską konkurencyjność oraz przyczynić się do zdobycia pozycji lidera technologii na rynkach światowych a dynamiczny europejski system normalizacji dobrowolnej ma zasadnicze znaczenie dla jakości i innowacji oraz wzmocnienia roli Europy jako potęgi gospodarczej na arenie międzynarodowej.

Normalizacja europejska ma charakter prywatny i z tego względu za praktyczne wdrażanie wszystkich priorytetów i działań zawsze odpowiedzialne są europejskie organizacje normalizacyjne a skuteczność tych wdrożeń zależy od ich gotowości i uznania. Komisja Europejska w przypadku europejskiej działalności normalizacyjnej wspierającej cele Unii inicjuje opracowania normalizacyjne poprzez wnioski o normalizację lub inne działania oraz zapewniania finansowanie unijne tej działalności.
W Europie Normalizacja została uznana za narzędzie, które może stać się pomostem między badaniami naukowymi a innowacyjnością umożliwiając zniwelowanie luki pomiędzy etapem badań a produktami lub usługami nadającymi się do wprowadzenia na rynek. Europejski. Europejskie organizacje normalizacyjne CEN i CENELEC wspomagają naukowców w pracach normalizacyjnych prowadzonych w realizowanych projektach naukowych poprzez informowanie i doradztwo.

Przedstawiono akty prawne i komunikaty Komisji Europejskiej wskazujące na rolę działalności normalizacyjnej w polityce gospodarczej Unii Europejskiej oraz przykłady nawiązania do roli normalizacji w aktach prawnych dotyczących programu HORYZONT 2020.

Wskazano praktyczne sposoby oraz korzyści wynikające włączenia normalizacji w projekty realizowane w ramach programu HORYZONT 2020 oraz przykłady projektów realizowanych w ramach tego programu, w których działalność ta została uwzględniona.

Podano również zasady ochrony własności intelektualnej i przemysłowej stosowane przez Europejskie Organizacje Normalizacyjne.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

W celu zabudowy broni maszynowej na pokładzie śmigłowca lub pojazdu wymagane jest zaprojektowanie dostatecznie sztywnej i wytrzymałej kolumny stanowiska WLKM (wielolufowy lotniczy karabin maszynowy). Kolumna zabudowana na pokładzie śmigłowca lub pojazdu ma na celu zapewnienie utrzymania założonego uchybu na tarczy celowniczej.
W pracy przedstawiono numeryczną analizę dynamiczną projektowanej kolumny stanowiska strzeleckiego. W pierwszym kroku zbadano zachowanie się struktury kolumny symulując awarię w postaci luzu jaki mógł wystąpić w łożyskowaniu podczas eksploatacji. Kolejnym krokiem było umieszczenie kolumny na uproszczonym modelu podwozia pojazdu i zbadanie wpływu tłumienia zawieszenia pojazdu na zmianę uchybu.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Problematyka odnosząca się do aspektów autonomii bezzałogowych statków powietrznych może być zasadniczo podzielona na dwa oddzielne zagadnienia, które są przedmiotem badań od wielu lat. Pierwsze z nich jest związane z autonomicznymi lotami w nieznanym otoczeniu, które wymagają opracowania odpowiedniej techniki percepcji przeszkód oraz strategii ich omijania. W związku z tym zostanie zaprezentowana jedna z możliwych metod, która jest oparta na pomiarze odległości z wykorzystaniem dwóch dalmierzy laserowych, skierowanych na prawą i lewą stronę trajektorii lotu. Uzyskana w ten sposób informacja pozwoli wybrać kierunek lotu w celu ominięcia przeszkody, wykonać manewr wznoszenia oraz naprowadzić statek powietrzny na oś symetrii kanionu ulicy. Realizacja metody została zweryfikowana symulacyjnie oraz eksperymentalnie. W dalszej kolejności zostanie przedstawione rozwinięcie tej metody wykorzystujące technikę skanowania otoczenia wokół linii drogi z wykorzystaniem koncepcji skanera laserowego. W ten sposób informacja o przestrzennym rozkładzie odległości wokół trajektorii lotu pozwoli wykonać skuteczniejsze kombinacje manewrów wznoszenia i skrętu aniżeli w przypadku punktowego pomiaru odległości. Skuteczność omijania przeszkód poprzez skanowanie otoczenia dalmierzem laserowym została zweryfikowana symulacyjnie.

Drugim aspektem autonomii lotu jaki zostanie poruszony jest lot grupy bezzałogowych statków powietrznych, który można zrealizować jako lot samoorganizującego się roju lub sztywnej formacji gdzie pozycje poszczególnych obiektów są z góry ustalone. Do organizacji lotu roju mogą być wykorzystane reguły stad ptaków, które w połączeniu z wyznaczonym liderem pozwolą zrealizować autonomiczny lot mikrosamolotów. Zostanie to poparte wynikami badań symulacyjnych jaki i eksperymentalnych. Ostatnim zaprezentowanym rozwiązaniem z zakresu autonomii bezzałogowych statków powietrznych będzie lot sztywnej formacji, w której lider będzie punktem referencyjnym dla pozostałych obiektów. Zostaną przedstawione wyniki badań symulacyjnych, które pozwolą wskazać mocne i słabe strony tego rozwiązania.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

WPŁYW KSZTAŁTU KOMORY SPALANIA NA TOKSYCZNOŚĆ SPALIN W SILNIKU O ZAPŁONIE SAMOCZYNNYM

Realizując prace badawcze na prototypowym silniku T370 przeprowadzono analizy wpływu wielkości komory spalania oraz jej modyfikacji idącej w kierunku komory „wargowej” na toksyczność spalin.  Zmieniano średnicę i głębokość komory zachowując jednakowy stopień sprężania. Następnie wykonano modyfikację kształtu badanych komór wytwarzając tzw. „wargę”, której celem było wprowadzenie zawirowania wtryskiwanego paliwa w płaszczyźnie wertykalnej. W celu zobrazowania zmian w zawirowaniu paliwa wykonano analizy numeryczne wtrysku paliwa do komory spalania. W omawianych badaniach wykonano testy toksyczności spalin zgodnie z ECE-R49. W efekcie badań przebadano sześć komór spalania o średnicach 60,63 i 66 mm.

WPŁYW POŁOŻENIA KOMORY SPALANIA NA TOKSYCZNOŚĆ SPALIN W SILNIKU O ZAPŁONIE SAMOCZYNNYM

Przedstawiono wyniki badań optymalizujące położenie doświadczalnej komory spalania względem końcówki 4 otworkowego wtryskiwacza. Badania wykonano na doświadczalnym silniku URSUS 4390. W omawiany silniku „fabryczne” położenie komory spalania jest przesunięte z osi tłoka o 3 mm w kierunku poprzecznym i 2,4 mm w kierunku wzdłużnym silnika. W badaniach opracowano wkładkę z komorą spalania umieszoną mimośrodowo w tłoku umożliwiającą przesuwanie komory. Dla kolejnych położeń komory spalania przeprowadzono badania toksyczności mierząc moc, zadymienie i stężenie toksycznych składników gazów spalinowych przy pełnym obciążeniu dla prędkości obrotowych 1400 i 2000 obr/min. Zastosowanie tego rozwiązania skróciło proces badawczy i ograniczyło koszty przeprowadzenia badań

WPŁYW KSZTAŁTU „CIAŁA ŚRODKOWEGO” KOMORY SPALNIA NA TOKSYCZNOŚĆ SPALIN SILNIKA O ZAPŁONIE SAMOCZYNNYM

W tej części prezentacji poddano analizie kształt „ciała środkowego” w komorze spalania. „Ciałem środkowym” nazwano występ w centralnej części toroidalnej komory spalania. Kolejne modyfikacje bazowej komory spalania polegały na zmniejszaniu tego występu.  Badaniom poddano cztery wersje komór spalania. Modyfikacje wywołały niewielki spadek stopnia sprężania co mogło mieć wpływ na jednoznaczność wyników jako skutku zmiany kształtu „ciała środkowego”. Jednak zachowanie stałego stopnia sprężania wymagałoby zmiany średnicy lub głębokości komory co zaciemniłoby w większym stopniu wpływ wprowadzanych zmian na uzyskane wyniki.. Podczas badań nie zmieniano kompletacji i ustawień silnika. Badania przeprowadzono wykonując testy toksyczności wg ECE-R49.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

W ramach realizowanych badań opracowano algorytm optymalizacji samolotu w odwróconym układzie połączonych skrzydeł, z napędem elektrycznym. Algorytm ten łączy w sobie zagadnienia aerodynamiki, wytrzymałości i stateczności konstrukcji. Na podstawie tego algorytmu napisano stosowne oprogramowanie i przeprowadzono jego testy. Część aerodynamiczną zweryfikowano na podstawie zrealizowanych w Instytucie Lotnictwa badań tunelowych. Następnie przeprowadzono optymalizację dla trzech przypadków testowych. Obecnie prowadzona jest analiza uzyskanych wyników. Na seminarium zaprezentowana zostanie koncepcja rozprawy doktorskiej opartej na przedstawionych badaniach.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Rozwój technologii materiałowych pozwala realizować coraz lżejsze konstrukcje mechaniczne. Nowe technologie zmieniają masę i sztywność konstrukcji czyniąc je bardziej podatnymi na wymuszenia zewnętrzne i zakłócenia wewnętrzne. Oddziałujące na układ zakłócenia powodują, że konstrukcje stają się dynamiczne szczególnie w zakresie niskich częstotliwości, co w konsekwencji może prowadzić do poważnego ich  uszkodzenia lub całkowitej destrukcji. Aby temu przeciwdziałać w nowoczesnych konstrukcjach zaczęto stosować układy aktywnego tłumienia drgań, które są realizowane poprzez wykorzystanie elementów wykonawczych metali z pamięcią kształtu, elementów piezoelektrycznych lub cieczy magnetoreologicznych. Istotnym problemem, który pojawia się przy realizacji tego typu rozwiązań jest prawidłowe określenie lokalizacji elementów pomiarowych i wykonawczych na konstrukcji oraz wyznaczenie dokładnego modelu matematycznego uwzględniającego dynamikę powyższych elementów automatyki. W tym celu do ich zamodelowania stosuje się metody numeryczne typu: metody elementów skończonych (MES) lub metody elementów brzegowych (MEB). Uzyskane modele numeryczne na potrzeby sterowania są zbyt duże, stąd też należy je zredukować w oparciu o znane z literatury metody ortogonalizacyjne.

W ramach prac badawczych planuje się opracować metodologię projektowania aktywnych układów sterowania drganiami konstrukcji mechanicznych na podstawie konstrukcji z wyróżnionym jednym kierunkiem drgań – 1D oraz dwoma wyróżnionymi kierunkami drgań -2D. Przykładem konstrukcji 1D będzie belka wspornikowa, zaś konstrukcjami 2D –  swobodnie podparta cienka płyta aluminiowa oraz przestrzenna konstrukcja prętowa.

Istotną rolę w rzeczywistych i zredukowanych modelach odgrywają residua funkcji przejścia. Poprzez analizę tych residuów będą proponowane najlepsze rozwiązania z zakresu: metody redukcji drgań, lokalizacji elementów pomiarowych i wykonawczych, filtracji sygnałów pomiarowych, doboru praw sterowania. Te etapy projektowania będą weryfikowane na stanowiskach laboratoryjnych. Obiektami sterowania będą wspominane wyżej konstrukcje.

Należy oczekiwać, że rezultatem prowadzonych badań będzie kompletna metodologia projektowania układów sterowania drganiami konstrukcji mechanicznych zawierająca zaproponowane kolejne etapy procedury projektowej.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

W planowanym seminarium wstępnym kandydat na doktoranta Instytutu Lotnictwa specjalności „Budowa i eksploatacja maszyn” przedstawi  swoje doświadczenia i osiągnięcia zawodowe związane z projektowaniem i badaniami systemów spadochronowych podwyższających bezpieczeństwo awaryjnego lądowania obiektów latających. Przedstawione zostaną znane rozwiązania techniczne, a także koncepcja nowych rozwiązań. Prelegent zamierza podjąć się pracy zmierzającej do opracowania metody projektowania wielostopniowych systemów spadochronowych przeznaczonych dla statków powietrznych poruszających się z dużymi prędkościami. W prezentacji przedstawiony zostanie plan pracy zmierzającej do rozwiązania tych problemów.

Seminarium wstępne zmierzające do otwarcia przewodu doktorskiego.

Kandydat na doktoranta Instytutu Lotnictwa specjalności „Budowa i eksploatacja maszyn” przedstawi w prezentacji na seminarium swoje osiągnięcia zawodowe związane z nieregularną eksploatacją wojskowych pojazdów mechanicznych. Wieloletnia praca z ramienia Ministerstwa Obrony Narodowej w licznych bazach mechanicznego sprzętu wojskowego zgromadzonego i eksploatowanego na terenie Polski pozwoliła kandydatowi zgromadzić cenną wiedzę praktyczną. Zauważone prawidłowości pozwoliły opracować metodykę wyznaczania wskaźników niezawodnościowych które uwzględniają nieregularne zmiany parametrów takich jak np.  koszty, usterkowość, przeglądy, zadania. Przedstawione zostaną wykresy intensywności użytkowania niektórych rodzajów sprzętu wojskowego, co ściśle związane jest z wyznaczeniem niezawodności. W części podsumowującej zostaną przedstawione wnioski oraz efekty praktyczne wynikające z proponowanej pracy doktorskiej.

W planowanym seminarium wstępnym kandydat na doktoranta Instytutu Lotnictwa specjalności „Budowa i eksploatacja maszyn” przedstawi cel pracy, którym jest opracowanie metody oceny jakości eksploatacyjnej samochodów ciężarowych w warunkach wynajmu długoterminowego. Metoda ta ma być podstawą prognozowania efektywności eksploatacyjnej w zastosowaniach do doboru marki i modelu samochodów przeznaczonych na wynajem z punktu widzenia właściciela.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Seminarium poprowadzi Pan Profesor Zdzisław Gosiewski.

W ramach wystąpienia przedstawiona zostanie budowa oraz działanie systemu umożliwiającego rehabilitację kończyn dolnych człowieka w płaszczyźnie strzałkowej. System składa się z systemu pomiarowego oraz wykonawczego. Sygnałami zadawanymi w systemie są sygnały w postaci przemieszczeń w stawie biodrowym, kolanowym oraz skokowym. Sygnały te są uzyskiwane przy użyciu systemu pomiarowego zainstalowanego bezpośrednio na osobie nadzorującej nazywanej „instruktorem”. Dla danego podsystemu zostały przeprowadzone badania laboratoryjne, które miały na celu weryfikację poprawności jego działania.

Na bazie wyników badań systemu pomiarowego oraz informacji literaturowych zaprojektowano oraz zbudowano układ wspomagania kończyny dolnej w płaszczyźnie strzałkowej „pacjenta”,  w jego trzech stawach. Wyprowadzono model dynamiczny układu wspomagania odwzorowujący zachowanie systemu pomiarowego oraz opracowano algorytm jego sterowania. Zostały również przeprowadzone badania laboratoryjne weryfikujące model matematyczny i poprawność działania całego systemu.

Dla zapewnienia poprawnej pracy konstrukcji wykonawczej opracowano algorytm mający za zadanie synchronizację układów napędowych mechanizmu o strukturze równoległo-szeregowej. W algorytmie wyróżniono takie podukłady jak: zmodyfikowany algorytm Hermite’a umożliwiający generowanie lub odtwarzanie trajektorii przejścia na podstawie zadanych parametrów, algorytm synchronizacji prędkości układów napędowych, algorytmy sterowania poszczególnymi napędami.

Dla systemu rehabilitacji ponadto, zostało wykonane oprogramowanie z graficznym interfejsem użytkownika umożliwiający zarządzanie całym systemem w prosty oraz przejrzysty sposób.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Seminarium poprowadził Pan Profesor Zdzisław Gosiewski.

Zaawansowane Seminarium Naukowe Instytutu Lotnictwa.

Seminarium poprowadził Pan Profesor Zdzisław Gosiewski.

Streszczenie seminarium

W ramach prezentacji przedstawione będą cele i założenia projektu realizowanego w ramach POIG działanie 1.3.1. Przedstawiony zostanie konsorcjant biznesowy, jako firma która ma wpływ na zakres prac realizowanych w projekcie oraz główny i jedyny odbiorca wszystkich rezultatów. Omówione zostaną główne etapy prac wykonanych w projekcie, a w tym sposoby rozwiązania konkretnych problemów badawczych. Następnie przedstawione zostaną główne rezultaty, ich charakterystyka oraz zastosowania praktyczne rezultatów skomercjalizowanych przez konsorcjanta. Wnioski ogólne i perspektywa dalszej współpracy z przemysłem, w szczególności MSP w ramach programu POIR.

Streszczenie seminarium

Postęp w lotnictwie bezzałogowym otwiera szereg nowych możliwości wykorzystania małych samolotów w dotychczas niedostępnym terenie. Misje przeprowadzane w warunkach antarktycznych niosą ze sobą wyzwania w kwestiach logistyki, planowania oraz wykonania zadania. Zmierzyć trzeba się nie tylko z techniką ale również z nieprzewidywalną pogodą. W prezentacji autor postara się przybliżyć zagadnienia z jakimi spotkał się podczas przeprowadzania lotów fotogrametrycznych w okolicy Polskiej Stacji Antarktycznej im H. Arctowskiego.

Streszczenie seminarium

Zaawansowane Seminarium Instytutu Lotnictwa poprowadzi profesor Zdzisław Gosiewski.